کهن‌شهر فراموش‌شده ؛ شوشتر در محاصره بحران‌های مدیریتی و بی‌سامانی شهری

کارون نیوز _ شوشتردارالمؤمنین باقدمتی چندین هزار ساله و آثارثبت‌شده دریونسکو، این روزها نه به پایگاه تمدن‌ساز، که به انبوهی از معضلات ساختاری و مدیریتی شهره شده است. شهری که روزگاری مهد مهندسی آب‌ آوری بود، اکنون درغباربی‌نظمی فراگیر ونبودنظارت کارشناسانه نفس می کشد. آنچه روی می‌دهد،نشانه‌ای ازترک فعل نگاه سلیقه‌ای و بی‌خبری مدیران از جغرافیای کهن این دیار است.از نخستین لحظات ورود، زوال نظم شهری به چشم می‌خورد. ورودی‌هادرشأن یک شهرجهانی نیستند.درمعابرنه ازصندلی‌های استانداردخبری و نه سرویس‌های بهداشتی کافی.پارک‌ها فضایی بی‌روحیه دارند؛ صندلی‌های فلزی درتابستان سوزان و زمستان سرد، غیرقابل‌استفاده‌اند. درورودی شهرک علم‌الهدی،موانع آسفالتی غیراستاندارد، جلوبندی خودروها را نشانه گرفته است.

ترافیک و دست‌اندازی به حریم عابران به بحرانی لاینحل بدل شده. در خیابان طالقانی تجمع تاکسی‌ها وتردد موتورسیکلت‌ها رفت‌وآمدرابه کابوس تبدیل کرده. پارک چندین دستگاه موتورسیکلت در خیابان کم‌عرض امام، به‌ویژه جلوی پاساژ، عبور و مرور رانندگان را با اختلال و خطر جدی مواجه ساخته؛ انتظار می‌رود مسئولان خدمات شهری با مکان یابی و ایجاد فضای مناسب برای پارکینگ موتورسیکلت‌ها،این معضل روزمره را سامان دهند.دربازار سنتی با عرض اندک پارک موتورسیکلت‌ها دروسط بازار،عبور عابران را با دشواری و خطر جانی روبه‌رو کرده؛ بی‌آنکه ساماندهی جدی برای آن دیده شود.

هشداردهنده‌تروضعیت بافت تاریخی وآثارجهانی است خانه‌های تاریخی درحال ریزش و سازه‌های آبی یونسکو درسکوت مدیران دچار فرسایش روزافزون شده‌اند. ساخت‌وسازهای غیرمجازدرحریم آثار،بدون نظارت،هویت تاریخی رانشانه گرفته است زیرساخت‌های شهری،به‌جای توسعۀ پایدار بارویه‌های آسفالتی فرسوده وترک‌خورده وترمیم‌های سطحی وغیر اصولی روزبه روزبه وخامت رسیده است. چاله‌چوله‌های متعدددرخیابان‌هاو کوچه‌ها به‌ویژه در مناطق محروم،ترددخودروها و عابران رابادشواری واستهلاک همراه ساخته.

نابرابری آشکاردراولویت دهی به معابر بسیاری ازخیابان‌های کم برخورداررابا آسفالت‌های کهنه وترک خورده رهاکرده درحالیکه دربرخی نقاط،شاهد عملیات‌های تکراری وبدون اولویت‌بندی مشخص هستیم. افزون بر این، پس از هر حفاری توسط پیمانکاران آبفا، تنها با نوارهای زردرنگ، محل رها شده و هفته‌ها به همان حال باقی می‌ماند؛ اما پیمانکاران شهرداری همکاری لازم برای ترمیم و آسفالت این نواحی را ندارند و هزینه‌های سنگینی را بر شهروندان وخودروهایشان تحمیل می‌کنند درحالی که دربسیاری ازشهرهای کشور این تعامل میان دستگاه‌های اجرایی به خوبی برقرار است.امنیت وروشنایی بحرانی فراتر ازکمبوداست. تاریکی مطلق معابردربافت قدیم وحاشیه نشین،هراس وناامنی رابه ارمغان آورده.مأموران برق دربرخی نقاط لامپ‌های پرنورسفارشی نصب می‌کنند،امادرمناطق کم‌برخورداربدون سرکشی مردم رادر تاریکی رها کرده‌اند. تلخ‌ترازهمه، قطع بی‌رویه درختان کهنسال بابهانه‌های واهی و گاه برای پیدابودن نمای ساختمان یامغازه است؛ بدون تشکیل کمیسیون ماده ۷ و در سکوت مدیر محیط زیست، اعضای شورا و مسئولان خدمات شهری که نه تنها پاسخگوی این تخریب آشکارنیستند،بلکه بابی‌تفاوتی خود، زمینه‌ ساز نابودی میراث طبیعی شهر شده‌اند.خدمات شهری در تنگنای کمبود گرفتاراست.کمبودشدید سرویسهای بهداشتی درمرکزشهر،اصناف و گردشگران رابه مساجدو امامزاده‌ها می‌کشاند. اماکن ورزشی با کمبودامکانات و پروژه‌های نیمه‌تمام روبه‌روست.خرابی کولرهای بیمارستانی وکمبودتجهیزات درمانی،کادر درمان و بیماران رابادشواری مواجه کرده. برخوردهای توهین‌آمیز و کرامت‌شکنانه در برخی ادارات خدمات‌رسان،به‌ویژه امور مشترکین،دغدغه‌های شهروندان را مضاعف کرده است.برگزاری جلسات اداری در برخی ادارات در ساعات مراجعه مردم نیز بر این نابسامانی افزوده است.

واقعیت تلخ این است که شوشتربا ظرفیت‌های عظیم به دلیل بی‌برنامگی و نبودنظارت جدی ازجایگاه خودفاصله گرفته است.بیکاران چشم به راه اشتغالنداما اخلال برخی مدیران درفرآیند سرمایه‌گذاری وایجاد موانع اداری و رفتاری برای خیران وسرمایه‌گذاران،توسعه اقتصادی شهرستان راباچالش اساسی روبه روکرده است؛ضرورت دارد نهادهای نظارتی استان باورودجدی، نسبت به شناسایی و برخوردبااین رویه‌های تخریبی اقدام کنند. مردمان این دیارکهن سزاوارحداقل‌های زیست شهری واحترام به هویت تاریخی خودهستند. 

اکنون بیش ازهرزمان استاندار معاونت عمرانی و بازرسی استانداری با بازدیدهای مستمر، نسبت به بی‌نظمی‌ها، ترک فعل‌هاوسنگ‌اندازی مدیران غیربومی اقدام قاطع کنند.شوشتراین کهن شهر فراموش‌شده،فریادبرمی‌آوردوچشم انتظار نگاه ویژه مسئولان استانی است تا ازبحران رهایی یابدوبه جایگاه شایسته خودبازگردد.

🖋عبدالحمید گل‌افشان