قصه مهرورز ؛ مدرسه عشایری در دل ایل و مختص چهار خواهر و برادر

کارون نیوز _ در جغرافیای همت، تعداد معنایی ندارد. در حومه شوشتر (پیرگاری)، داستانی در حال رقم خوردن است که شاید در هیچ جای دنیا نمونه‌ای نداشته باشد. اینجا، مدرسه‌ای عشایری به نام مهرورز برپاست؛ مدرسه‌ای که تمام دانش‌آموزانش اهل یک خانه‌اند.

تصورش را بکنید: یک معلم، یک چادر، و چهار خواهر و برادر که تمام نیمکت‌های کلاس را پر کرده‌اند. اینجا، عدالت آموزشی از یک شعار روی کاغذ به واقعیتی ملموس تبدیل شده است. نظام آموزشی کشور برای اینکه چراغ دانش در دل یک خانواده خاموش نشود، یک مدرسه و یک معلم را به یک خانواده هدیه داده است.

رضا بلدی، مدیرآموزگار این مدرسه، تنها درس ریاضی و فارسی نمی‌دهد؛ او با حضور داوطلبانه و سرشار از انگیزه‌اش، به این چهار دانش‌آموز می‌فهماند که برای کشورشان آنقدر ارزش دارند که یک مدرسه اختصاصی داشته باشند. او می‌گوید: «تدریس برای این چهار خواهر و برادر، حس فوق‌العاده‌ای دارد؛ انگار که عضوی از خانواده‌شان شده‌ام و هر کلمه‌ای که یاد می‌گیرند، لبخندی است بر لب‌های خسته اما مصمم پدر و مادری که آرزو دارند فرزندانشان آینده‌ای روشن بسازند.»

این مدرسه چادری، کوچکترین مدرسه جهان نیست؛ بلکه بزرگترین نماد اراده‌ای است که فریاد می‌زند: هیچ دانش‌آموزی نباید از تحصیل باز بماند.