ترک های عمیق ، غفلتی عمیق تر ؛ سلامت کودکان پارک شهید خدری در خطر است
کارون نیوز _ عبدالحمید گل افشان : در قلب شهر شوشتر در یکی از نقاطی که باید نمادی از نظم، امنیت و خدماترسانی باشد خطر آرامی کمین کرده است. این خطر نه از جانب گردشگران یا طرحهای عمرانی که از درون یکی از ساختمانهای قدیمی متعلق به خود مجموعه مدیریت شهری نشأت میگیرد: ساختمانی قدیمی و […]
کارون نیوز _ عبدالحمید گل افشان : در قلب شهر شوشتر در یکی از نقاطی که باید نمادی از نظم، امنیت و خدماترسانی باشد خطر آرامی کمین کرده است.
این خطر نه از جانب گردشگران یا طرحهای عمرانی که از درون یکی از ساختمانهای قدیمی متعلق به خود مجموعه مدیریت شهری نشأت میگیرد:
ساختمانی قدیمی و به ظاهر فراموششده، واقع در انتهای پارک شهید خدری (چهارراه رجایی) که امروز نه یک دارایی، بلکه یک تهدید قریبالوقوع برای جان و مال شهروندان است.
این گزارش فریادی است برای بیداری وجدان مسئولان، پیش از آنکه فاجعهای رخ دهد و آواری از غفلت بر سر بیگناهان فرو ریزد.
شرح وضعیت موجود و خطرات:
این ساختمان که در سالهای گذشته محل اجرائیات شهرداری بوده هماکنون در وضعیتی بحرانی به سر میبرد.
دیوارهای آن با ترکهای عمیق و خطرناک مواجه شده و ساختار آن به شدت آسیب دیده و در آستانه ریزش قرار دارد. این بنا هر لحظه ممکن است فرو بریزد.
برای تنویر افکار عمومی و اعلام بیطرفی، تصاویر مستند و گویایی از وضعیت خطرناک این ساختمان در پایان این گزارش آمده است.
این تصاویر به وضوح نشان میدهند:
ترکهای طولی و عرضی عمیق در نما و دیوارهای جانبی ساختمان.
فرسودگی شدید مصالح و ریزش بخشهایی از گچ.
کنتور برق با سیمها و کابلهای غیرایمن و بدون جعبه در فضای باز.
خطر مستقیم برای معبر عمومی با نشان دادن مجاورت ساختمان با پیادهرو و فضای پارک.
عدم وجود هرگونه حصار، نوار خطر یا تابلو هشداردهنده از سوی مسئولان.
تصاویر گواه عینی و انکارناپذیر ادعاهای مطرحشده در این گزارش هستند.
محل وقوع این خطر بر حساسیت موضوع میافزاید. پارک شهید خدری به ویژه در اطراف چهارراه رجایی محل تردد خانوادهها، کودکان و نوجوانانی است که برای تفریح و گذران اوقات فراغت به این فضای عمومی مراجعه میکنند. همچنین این نقطه از گذرگاههای پرتردد شهر محسوب میشود.
بنابراین ریزش احتمالی این ساختمان میتواند فاجعهبار بوده و منجر به آسیبهای جانی جبران ناپذیر و خسارات مالی فراوان شود.
خطر آوار شدن ساختمان بر روی رهگذران کاملاً واقعی و موجود است.
در چنین شرایطی پرسشهای جدی و فوری مطرح میشود:
چرا این ساختمان خطرناک تاکنون تخریب یا حداقل ایمنسازی نشده است؟
آیا شهرداری از وضعیت خطرناک این ملک خود آگاهی ندارد؟
آیا باید منتظر حادثهای تلخ و آسیبدیدگی شهروندان بود تا اقدام عاجلی صورت پذیرد؟
آیا نظارت دورهای بر وضعیت ساختمانهای تحت تملک شهرداری وجود ندارد؟
به باور نویسنده مدیریت شهری پیش از هر چیز متکفل تأمین امنیت جانی شهروندان است.
وجود چنین ساختمان قدیمی بلااستفاده و خطرناکی در ملک عمومی و در مجاورت پارک نه تنها نشانهای از غفلت است که میتواند مصداقی از نقض این مسئولیت بنیادین تلقی شود.
منطق و شرع حکم میکند که پیشگیری همواره بر درمان مقدم است.
انتظار میرود روابط عمومی و سازمان خدمات شهرداری شوشتر نه به عنوان گیرندهی یک گزارش بلکه به عنوان متولیانی دلسوز، این هشدار را با حداکثر جدیت پیگیری نمایند.
اقدام فوری میتواند شامل نصب حصار و تابلوهای هشداردهنده دراطراف ساختمان به صورت اضطراری و سپس تعیین تکلیف نهایی (تخریب یا مقاومسازی) در اسرع وقت باشد.
جامعه حق دارد در فضایی امن زندگی کند نه اینکه در میان شهر با مخاطرات نادیده گرفتهشده توسط مدیران خود دست و پنجه نرم کند.
آیا برای اقدام نیاز به وقوع یک فاجعه انسانی است؟در قلب شهر شوشتر در یکی از نقاطی که باید نمادی از نظم، امنیت و خدماترسانی باشد خطر آرامی کمین کرده است.
این خطر نه از جانب گردشگران یا طرحهای عمرانی که از درون یکی از ساختمانهای قدیمی متعلق به خود مجموعه مدیریت شهری نشأت میگیرد:
ساختمانی قدیمی و به ظاهر فراموششده، واقع در انتهای پارک شهید خدری (چهارراه رجایی) که امروز نه یک دارایی، بلکه یک تهدید قریبالوقوع برای جان و مال شهروندان است.
این گزارش فریادی است برای بیداری وجدان مسئولان، پیش از آنکه فاجعهای رخ دهد و آواری از غفلت بر سر بیگناهان فرو ریزد.
شرح وضعیت موجود و خطرات:
این ساختمان که در سالهای گذشته محل اجرائیات شهرداری بوده هماکنون در وضعیتی بحرانی به سر میبرد.
دیوارهای آن با ترکهای عمیق و خطرناک مواجه شده و ساختار آن به شدت آسیب دیده و در آستانه ریزش قرار دارد. این بنا هر لحظه ممکن است فرو بریزد.
برای تنویر افکار عمومی و اعلام بیطرفی، تصاویر مستند و گویایی از وضعیت خطرناک این ساختمان در پایان این گزارش آمده است.
این تصاویر به وضوح نشان میدهند:
ترکهای طولی و عرضی عمیق در نما و دیوارهای جانبی ساختمان.
فرسودگی شدید مصالح و ریزش بخشهایی از گچ.
کنتور برق با سیمها و کابلهای غیرایمن و بدون جعبه در فضای باز.
خطر مستقیم برای معبر عمومی با نشان دادن مجاورت ساختمان با پیادهرو و فضای پارک.
عدم وجود هرگونه حصار، نوار خطر یا تابلو هشداردهنده از سوی مسئولان.
تصاویر گواه عینی و انکارناپذیر ادعاهای مطرحشده در این گزارش هستند.
محل وقوع این خطر بر حساسیت موضوع میافزاید. پارک شهید خدری به ویژه در اطراف چهارراه رجایی محل تردد خانوادهها، کودکان و نوجوانانی است که برای تفریح و گذران اوقات فراغت به این فضای عمومی مراجعه میکنند. همچنین این نقطه از گذرگاههای پرتردد شهر محسوب میشود.
بنابراین ریزش احتمالی این ساختمان میتواند فاجعهبار بوده و منجر به آسیبهای جانی جبران ناپذیر و خسارات مالی فراوان شود.
خطر آوار شدن ساختمان بر روی رهگذران کاملاً واقعی و موجود است.
در چنین شرایطی پرسشهای جدی و فوری مطرح میشود:
چرا این ساختمان خطرناک تاکنون تخریب یا حداقل ایمنسازی نشده است؟
آیا شهرداری از وضعیت خطرناک این ملک خود آگاهی ندارد؟
آیا باید منتظر حادثهای تلخ و آسیبدیدگی شهروندان بود تا اقدام عاجلی صورت پذیرد؟
آیا نظارت دورهای بر وضعیت ساختمانهای تحت تملک شهرداری وجود ندارد؟
به باور نویسنده مدیریت شهری پیش از هر چیز متکفل تأمین امنیت جانی شهروندان است.
وجود چنین ساختمان قدیمی بلااستفاده و خطرناکی در ملک عمومی و در مجاورت پارک نه تنها نشانهای از غفلت است که میتواند مصداقی از نقض این مسئولیت بنیادین تلقی شود.
منطق و شرع حکم میکند که پیشگیری همواره بر درمان مقدم است.
انتظار میرود روابط عمومی و سازمان خدمات شهرداری شوشتر نه به عنوان گیرندهی یک گزارش بلکه به عنوان متولیانی دلسوز، این هشدار را با حداکثر جدیت پیگیری نمایند.
اقدام فوری میتواند شامل نصب حصار و تابلوهای هشداردهنده دراطراف ساختمان به صورت اضطراری و سپس تعیین تکلیف نهایی (تخریب یا مقاومسازی) در اسرع وقت باشد.
جامعه حق دارد در فضایی امن زندگی کند نه اینکه در میان شهر با مخاطرات نادیده گرفتهشده توسط مدیران خود دست و پنجه نرم کند.
آیا برای اقدام نیاز به وقوع یک فاجعه انسانی است؟
ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰