میراث سبز میدان ۱۷ شهریور ؛ قصه پر غصه قطع درخت کهنسال

کارون نیوز _ عبدالحمید گل افشان : در سکوت یا شاید در آگاهی همگان،تبرهای مأموران شهرداری شوشتر ریشه در خاک کهن این شهر دوانده بود را از جا کند. 

این بار قربانی یک اصله درخت کنار کهنسال و تنومند در حوالی میدان هفده شهریور بود. عملی که موجی از حسرت و پرسش‌های بی‌پاسخ را در دل شهروندان و دلسوزان محیط زیست این دیار نشاند. 

این اقدام در حالی صورت می‌گیرد که طبق قوانین، قطع هر درختی در محدوده شهری، تنها با مجوز رسمی و پس از بررسی کارشناسیِ مرجعی به نام «کمیسیون ماده ۷» مجاز است.

اما گویا توضیح ارائه‌شده برای این اقدام برای مردم قانع‌کننده نیست.

 

 پرسش‌هایی روییده از ریشه یک درخت

بر اساس گفته‌های برخی اصناف و ساکنان منطقه مأموران شهرداری، «ترک‌برداشتن تنه درخت» را دلیل این قطع عنوان کرده‌اند. 

با این حال این توضیح به تنهایی پاسخگوی نگرانی‌ها نیست. 

چرا که برای درختی با این قدمت راهکارهای فنی و حفاظتی متعددی مانند مهارسازی، آفت‌زدایی یا سربرداری کنترل‌شده وجود دارد که پیش از قطع نهایی می‌بایست به دقت بررسی می‌شد.

 این موضوع، پرسش‌های جدی را پیش روی مسئولان قرار می‌دهد:

 شهرداری شوشتر : 

آیا برای قطع این درخت کهنسال مجوز رسمی از «کمیسیون ماده ۷»

متشکل از نماینده شورای شهر، نماینده شهرداری و مدیر فضای سبز اخذ شده بود؟ 

صورت‌جلسه این کمیسیون و گزارش کارشناسی دقیق که نجات درخت را غیرممکن می‌دانست کجاست؟ 

چرا راهکارهای جایگزین حفظ درخت، به شهروندان توضیح داده نمی‌شود؟

 

 شورای اسلامی شهر شوشتر:

به عنوان نهاد ناظر و یکی از ارکان تصمیم‌گیری در کمیسیون ماده ۷، موضع شما در قبال این اقدام چیست؟ آیا پیش از این رخداد نظارتی بر رعایت فرآیندهای قانونی صورت گرفته بود؟

 

 مدیر محیط زیست شوشتر: این درخت بخشی از سرمایه طبیعی و هوایی شهروندان بود. اداره متبوع شما به عنوان متولی حفاظت از محیط زیست شهرستان چه نظارتی بر این پروسه داشته و آیا ارزیابی از خسارت اکولوژیک این اقدام انجام داده است؟

 

نگرانی مردم شوشتر از قطع درختان موضوع تازه‌ای نیست. پیش از این نیز گزارش‌هایی از قطع شبانه درختان در پارک جنگلی این شهر منتشر شده بود.

 

 حفظ میراث سبز، نیازمند عزمی راسخ

شوشتر با اقلیم گرم و چالش‌های زیست محیطی خود،به هر اصله درخت کهنسالش چون گوهری می‌ماند. 

 این درختان تنها سایه‌بان نیستند، بلکه تاریخ زنده شهر، تعدیل‌کننده هوا و بخشی از هویت جمعی‌اند. شهروندان حق دارند بدانند سرنوشت دارایی‌های عمومی‌ اشان چگونه رقم می‌خورد. انتظار می‌رود مسئولان مربوطه به جای توضیحاتی کلی ،شفاف و مستند به پرسش‌های مطرح شده پاسخ دهند و فرآیندهای قانونی را برای افکار عمومی تشریح کنند.

 تنها از این راه است که اعتماد از دست رفته بازمی‌گردد و می‌توان امید داشت که دیگر شاهد تکرار چنین رویدادهای تلخی نباشیم.

 

 به باورنویسنده آنچه در میدان هفده شهریور رخ داد، تنها قطع یک درخت نبود؛ زخمی بود بر پیکر خاطره جمعی مردمی که سال‌ها در سایه آن نفس کشیده بودند.

 

توسعه‌ای پایدار نیست که به قیمت نابودی میراث طبیعی شهر تمام شود. مسئولان محترم باید بدانند که نگاه مردم امروز، به اقدامات آنان به‌دقت دوخته شده است. پاسخ شفاف، مستند و منطقی و نه صرفاً یک توضیح اداری حق مسلم مردم است و می‌تواند فصل الخطاب این گفت‌وگو باشد. *امیدوارم با پیگیری و فشار افکار عمومی، چنین رویدادهایی به فرصتی برای شفاف‌سازی و التیام بدل شود.