آمریکا در باتلاق مواجهه با ایران مقتدر گرفتار شده است/ یادداشتی از میراحمدرضا حاجتی

آمریکا در باتلاق مواجهه با ایران مقتدر گرفتار شده است ۱⃣. در نگاه کلان؛ آمریکا با حماقت ترامپ در میدانی که ایران ترسیم کرده بازی می‌کند و نه راه پس دارد و نه راه پیش! اگر از عملیات نظامی صرف نظر کند، ابهت و آبروی خود را باخته است و اگر حمله کند، همه چیز […]

آمریکا در باتلاق مواجهه با ایران مقتدر گرفتار شده است

۱⃣. در نگاه کلان؛ آمریکا با حماقت ترامپ در میدانی که ایران ترسیم کرده بازی می‌کند و نه راه پس دارد و نه راه پیش! اگر از عملیات نظامی صرف نظر کند، ابهت و آبروی خود را باخته است و اگر حمله کند، همه چیز را از دست خواهد داد!

۲⃣. گرچه نباید “احتمال حماقت” را از سوی دشمن نادیده گرفت؛ اما آنچه اکنون بیش از هر کس دیگری از وقوع جنگ می‌ترسد، جبهه کفر است؛ یعنی ترامپ و نتانیاهو!

۳⃣. صهیونیسم بین‌الملل در مقابله با ایران اسلامی درمانده شده است! و رئیس‌جمهور پدوفیل آمریکا تنها یک مجری بی‌اراده نظام شیطانی سلطه است که تصمیمات اتاق فکر یهود به او دیکته می‌شود و او اجرا می‌کند.

۴⃣. همانطور که امامین انقلاب بارها فرمودند، اکنون تمام اسلام در مقابل تمام کفر ایستاده است! و اضطراب سران کفر و شرک از “نتایج رویارویی نظامی” با ایران اسلامی به بالاترین سطح خود رسیده است!

۵⃣. در شرایط کنونی، دشمن مقهور اراده و صلابت بی‌نظیر رهبری است که عطر منجی موعود (عج) را برای جهان به ارمغان آورده است! تهدیدات و مواضع مقتدرانه امام خامنه‌ای قدرت برنامه‌ریزی را از دشمن گرفته است و شک و تردید دشمن را در توانایی مدیریت میدان نبرد به شدت افزایش داده است.

۶⃣. در واقع جنگ آغاز شده است، اما جنگ اراده‌ها! امید دشمن برای شکستن موضع مقتدرانه نظام، به انفعال نظام در مقابل تهدیدات، آشوب داخلی، تحرکات جریان سست‌عنصر غرب‌زده و مرجفون و اراذل تحت مدیریت موساد وابسته است که آن هم امیدی واهی است.

۷⃣. در پایان این نبرد احتمالی که ایران آن را تعیین می‌کند، منطقه غرب آسیا رسماً شکل جدیدی از سیاست‌ورزی بدون آمریکا و جرثومه اسرائیل را تجربه خواهد کرد؛ ان‌شاءالله.

ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللّهِ فَأَتاهُمُ اللّهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبُوا وَ قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُمْ بِأَیْدِیهِمْ وَ أَیْدِى الْمُؤْمِنِینَ فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الأَْبْصارِ (حشر/۲)