پاسدار خاکریزها ؛ مروری بر زندگی شهید شاپور مختاری

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

کارون نیوز _ شهید شاپور مختاری در سال ۱۳۴۶ در شهرستان مسجدسلیمان دیده به جهان گشود. وی فرزند مشهدی امیر مختاری است که دوران کودکی، نوجوانی و جوانی خود را در محله کلگه سپری کرده است. تحصیلات ابتدایی را در دبستان شهید رخش، دوره راهنمایی را در مدرسه ابوریحان و دوران متوسطه را در دبیرستان داریوش محمدی به پایان رساند.

شاپور از سال ۱۳۶۲ به پایگاه مقاومت حمزه سیدالشهدا (مسجد صاحب‌الزمان عج) در کلگه پیوست و در زمینه‌های حفاظت از محله و شهر، فعالیت‌های مذهبی و خودسازی ایفای نقش نمودد. انسانی ساده، متواضع، باهوش و باایمان بود و خدمت به مردم و همسایگان را از صمیم قلب دوست داشت. هم‌رزم و هم‌محله‌ای او، عباس سبزی‌پور، می‌گوید:
«شاپور عاشق کمک به دیگران بود و همیشه از شنیدن جمله “خدا قوت” یا “خدا پیرت کند” از زبان مردم، لذت می‌برد.»

شهید مختاری  در خانواده‌ای متدین و ساده پرورش یافته است. پدرش در جوار مسجد، مغازه جوشکاری داشت و شاپور گاه‌و‌بی‌گاه در کارها به یاری پدر می‌شتافت. با روحیه‌ای شاد و چهره‌ای همیشه خندان، همراه دوستان صمیمی‌اش حمید شیری، آرش یزدی، رامین مهمدی، حسن علی‌پور، عباس سبزی‌پور، مرحوم سعید احمدی و بیژن براتی در فعالیت‌های پایگاه و مسجد حضور پررنگی داشت.

شهید مختاری در عملیات‌های کربلای ۴ و ۵، به عنوان یکی از رزمندگان گردان حضرت سلمان شرکت کرد. پس از عملیات کربلای ۴، نیروها به منطقه‌ای معروف به “گروهان پل” در جاده اهواز _ خرمشهر منتقل شدند و با اسکان در چادرهای موقت، خود را برای عملیات بزرگ‌تری آماده کردند. در روزهای ۱۶ تا ۱۸ دی‌ماه، توجیهات لازم به فرماندهان ارائه شد و رزمندگان به تمرینات نظامی پرداختند.

در این روزها، شاپور با روحیه‌ای بالا و شاداب در صبحگاه ها و آموزشها حاضر بود.
شب پیش از عملیات: پشت خاکریز دوم، نوحه‌ای از حاج حسین فخری را زمزمه می‌کرد: «کاروانی بهر شهادت می‌رود» و من در پاسخ می‌گفتم: «کاروانی بهر رشادت می‌رود… کاروانی بهر غنیمت می‌رود.»

در حمله به مواضع دشمن، پس از عبور از کانال پرورش ماهی و گذر از استحکامات، تانک‌ها و تیربارهای دشمن، هنگامی که رزمندگان گردان سلمان به خاکریزهای عراقی یورش بردند و خط پدافندی آنان را درهم شکستند، شهید مختاری در درگیری تن‌به‌تن، در تاریخ ۲۱ دی‌ماه ۱۳۶۵ مجروح شد و به فیض شهادت نائل آمد.

پیکر مطهر او، همراه دیگر شهدا، چند روز در منطقه درگیری باقی ماند و پس از تسلط کامل نیروهای خودی به منطقه عملیاتی، به مسجدسلیمان منتقل شد و پس از تشییعی پاشکوهی که با حضور انبوه دوستان و همشهریان از مسجد صاحب‌الزمان عج تا گلزار شهدای کلگه برگزار شد، در قطعه فتح‌الفتوح به خاک سپرده شد.
اکنون آرامگاه او، مأوای عاشقان و دلدادگان راه شهیدان است.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد.

صادق یزدی 

۱۶ دی ماه ۱۴۰۴